Hayatınızda küçükken mutlu olduğunuz anlar neresiydi?

Her biriyidi..

Aklıma aslında hiç bir şey gelmiyor zira çocukluğunu hatırlayan biri değilim ne yazık ki. Hafızam 5 senelik olayları kayıt ediyor galiba ahahaha. Bu bende sevinç mi yoksa hüzün mü yaratıyor bilmiyorum, hissizim bu duruma karşı.

Kötü bir çocukluk geçirmedim daha çok dillendirmek istemediğim sebeplerden mütevellit olduğunu düşündüğüm zihnimin benden kontrolsüz bir şekilde kendini savunmaya almasıdır diye tahmin ediyorum.

Hatırladığım daha çok ikna olduğun bazı durumlar var. Anne kucağı gibi. Parkta sallanmak gibi (burada bile travmalarım var galiba ahahaha salıncak görünce hala sallanıyorum), daha sonra ne bileyim işte ya aklıma bir şey gelmiyor 🙇‍♀️

Küçükken zaten küçük şeylerden mutlu olunmaz mı? Beklentisiz, karşılıksız, anlam aramadığımız, mantık aramadığımız bir dünya..

Anne babamın yaşadığı anlar ❣️