İnsan ilişkilerinde seni en çok yoran davranış hangisi?

İnsan ilişkilerinde beni en çok yoran davranış, değersiz hissettirilmektir. Çünkü bir ilişki ne kadar güzel başlarsa başlasın, içinde kendini sürekli eksik, önemsiz ya da görünmez hissettiğinde o bağ zamanla yıpranmaya başlar. En çok da sessizce can yakar bu his. Çünkü birinin sana açıkça kötü davranmasına bile alışabilirsin, ama seni yok saymasına, sadece ihtiyaç duyduğunda hatırlamasına ya da seni sıradan biriymişsin gibi görmesine alışamazsın. Değersiz hissettiren insanlar, bunu bazen bilinçli yapmaz. Ama seni dinlemediklerinde, sözünü kestiklerinde, başarılarını küçümsediklerinde ya da dertlerini hafife aldıklarında sana “sen önemli değilsin” mesajını verirler. Bu da seni zamanla kendi içinde sorgulamaya iter: “Acaba ben fazla mı hissediyorum?” “Çok mu alınganım?” “Belki de sorun bende…” Oysa sorun senin hislerinde değil, o hissi sana yaşatanlardadır. İlişkilerde en temel ihtiyaç sevilmekten çok, anlaşılmak ve değer görmek. Birinin yanında kendin olabildiğinde, susmadan, eksiltmeden, saklamadan yaşayabildiğinde o ilişki gerçek bir bağ olur. Ama değersiz hissettiğinde, artık sadece fiziksel olarak oradasındır; ruhun çoktan uzaklaşmaya başlamıştır. İnsanlar, genellikle en çok emek verdiği yerlerde değersiz hissettirilir. Çünkü karşı taraf alışmıştır senin hep orada olmana, çabanı görmezden gelir. Ama bir gün vazgeçersin. Sessizce, iz bırakmadan. İşte o zaman, seni yok sayanlar bile varlığının kıymetini fark eder. Sonuç olarak, değersiz hissettiren ilişkilerde kalmak, kendine yaptığın en büyük haksızlıktır. Değer görmek lüks değil, bir ihtiyaçtır.