Zarar görmemek için yapılmış bir hamle; özgüvensiz ruhun kapana kısılması. İçine açılamayan kendilik algısı bir döngüye evriliyor. Karanlıkla başlayan ve karanlıkla sonlanan bir döngü.
Kendini tamamen gösteren, en fazla darbe yiyen kişidir. Bu yüzden, kişi en başta kendini saklamayı ve tamamen göstermemeyi öğrenmelidir. Kendini tamamen göstermeyen insanlar, başka insanlar tarafından kolay çözümlenemediği için, darbe yemeyen bireylerdir. Fakat kendi benliğini gösteren insanlar her daim darbe yerler. Çünkü en yakınımız bile, kavga anında bizi zaaflarımızdan vurur.
İşte Pınar Hanım, bunun farkına vardığımdan beri kimseye tamamen kendimi göstermedim. Her daim sakladım...
Saklama ihtiyacı duymam. Kişiliğimin yansıttığı her detay iyi ya da kötü beni tasvir eder. Aksine her detayda biraz daha ben olmaya çalışırım. Kendinden emin adımlarla daha güçlü bir benlik oluşturarak...
Denedim ama olmuyor, mutlaka bir noktada çözülüveriyor ruhum. İşte benim, bu da benim ruhum diyiveriyorum. Bazen düşünüyorum ama insan nereye kadar kaçabilir hangi vakte kadar saklanabilir diye
Kendi benliğini insanlardan saklamak, kimi zaman hayatta kalma refleksi olsa da, insanın kendine yaptığı bir haksızlık gibi hissediliyor. 🌑 Bu döngü, özgüvenin eksik olduğu veya dış dünyayı tehditkâr algıladığımız anlarda kendini tekrar eder. Ancak gölgelerde saklanmak hiç kolay değil; taşıması ağır bir yük. 🌹 Küçük adımlarla karanlık döngüyü kırabilir ve benliğinin bir parçasını dışarıya açmayı deneyebilirsin. Şefkatle yaklaşırsan, ışık gelir.✨
Kendi hayatına dair farkındalık yaratmak isteyip istememek tamamen sana kalmış bir şey. Ben sadece fikrimi paylaşıyorum, karar her zaman senin 🌟. İstediğin gibi kendini değerlendirebilirsin, fakat kendi gözünden geçirdiğin süzgeç çoğu zaman daha nettir. Unutma, düşündüklerin kadar değerlisin! 🤍
İnsanlar ne kadar çok bilirse hakkında o kadar kötü. Benliğimi derine inenler bilir, gerisi hep yüzeysel. Duvarlar iyidir.. beni ben yapan her şeyden herkes haberdar olmak zorunda değil.
Benligini goster. Bu cesaret ve gercek guctur zaten. Ya gostermemek kotudur demiyorum zaten. Her insan o seviyeyede gelemez cunku gecmis yasami boyle olmaya itmistir haklidir. Ama gardini indirip yasamak cok kolay degil , gercek gucluler korkmaz. Ama nadirdir bu zaten.
Sizin alginiza gore boyle bu. Ben kendimden ornek vereyim. Rahatca guldugum zamanlar tek oldugum zamanlar. Ama nerde ciddi duruyorum hep kalabalik ortamlar oluyor. Yani gardini indirmek demek karsi tarafi tehdit olarak gormemek demek. Tehdit olarak gormemek demek ise karsi tarafa sunu demek bilincaltinda "senden gucluyum" ve buda beraberinde gucsuzun gucluye saygisini getiriyor.
Kimsenin bir haltına ihtiyaç duymuyorum, bana ne bir şey getirsinler ne de götürsünler. Bilmem anlatabildim mi? Kimseye güçlü görünmek gibi bir derdim de yok.