Bu hayatta asla unutmayacağın ölsen bile kuvuşamıyacagın ihsana aşık olmak kadar kötü bir şey var mı?

Bana kalırsa, o kavuşulamayan aşkın kendisinden daha kötüsü, o aşkın getirdiği umutsuzlukla yaşamak. Bazen bir insan, o acıya o kadar saplanır ki, etrafındaki tüm güzellikleri, yeni başlangıçları ve belki de gerçekten mutlu olabileceği insanları görmeyi bırakır. Bu durum, hem onu sonsuza kadar kaybetmiş olmak hem de yeni bir hayata başlayamamaktır. Yani evet, en kötü şey, o aşkın hayaletiyle yaşamak ve yeni kapıları tamamen kapatmaktır. 😔