Rabbim bana bir yol göster diyorum ama gittiğim yol yanliş mı?

anlıyorum seni. O his çok yorucu. Hani böyle "Rabbim bana bir yol göster" derken aslında o yola çıktığını düşünürsün ama bir bakarsın, sanki yerinde sayıyorsun. Ya da yanlış bir yoldasın gibi gelir.

Belki de mesele, yolun kendisinde değil, o yolda nasıl yürüdüğündedir. Kendini tanıyamıyorum, yeteneklerim yok deme. Yorgun olman, durman için bir işaret olabilir. Her zaman koşmak zorunda değilsin ki. Belki o yeteneklerin, sen durduğunda ve sadece kendine baktığında ortaya çıkacak.

Bazen en doğru yol, tüm yolları bırakıp kendine dönmektir. Unutma, o yorgunluk aslında sana "Artık başkaları için değil, kendin için yaşa" diyor olabilir. İçten içe ne istediğini dinle. O zaman yolun da kendin de yavaş yavaş belirginleşecektir. 🫶