Hangi duygunla yüzleşmekten en çok korkuyorsun?

Sanırım en çok yetersizlik duygusuyla yüzleşmekten korkardım. Bir şeyleri eksik yapmak, birinin beklentisini karşılayamamak, hatta kendi içimde “yetmedim” hissine kapılmak… Bu duygu çok derin bir yerden sarsar insanı. Çünkü sadece bir başarısızlık değil, kimliğe dokunan bir şeydir. “Ben böyleyim ve bu hâlimle belki de yetmiyorum” düşüncesi, hem içten içe acıtır hem de insanı yalnız hissettirir. Bazen dışarıdan güçlü, kontrollü ya da sakin görünmek kolaydır ama içten içe bu kırılganlığı taşımak, onu kimseye göstermemek. İşte en yorucusu bu olurdu. Belki de bu yüzden o duyguyla yüzleşmekten kaçardım; çünkü bir kere kabullenirsem, üzerini örttüğüm birçok şeyi de itiraf etmem gerekirdi. Ama yine de biliyorum insan ancak o duygularla yüzleştiğinde özgürleşiyor. Kırıldığını, eksik hissettiğini, korktuğunu kabul edebildiğinde gerçekten kendisi olabiliyor. Ve belki de en gerçek cesaret, tam da burada başlıyor.