Zor zamanlarda kendinizi ayakta tutan en büyük gücünüz ne oluyor?

Zor zamanlarda beni ayakta tutan en büyük güç hep içimde taşıdığım umut oluyor. Her şey üzerime yıkılıyor gibi hissettiğimde bile, bir yerlerde yeniden doğacak bir gün olduğuna inanmak bana nefes veriyor. Bazen annemin duası, bazen kalbimde kalan küçücük bir sevgi kırıntısı, bazen de kendime verdiğim söz oluyor dayanağım. Yıkılmak kolay, ama kalkıp devam etmek için bir sebep bulmak insana güç katıyor. Ben de o sebepleri hatırladıkça, en karanlık anlarda bile ışığımı kaybetmemeyi başarıyorum.

Çoğu zaman küçük nedenler oluyor. Birine verdiğim söz, yerine getirmem gereken bir sorumluluk ya da sadece pes etmemeyi seçmiş yanım. Umut tek başına yetmiyor, değerlerim ve kendime verdiğim küçük vaatler bana güç veriyor. Bazen bu, sabah uyanmak için bir neden, bazen de karanlıkta ilerlemek için bir ışık oluyor.

hiç bir şey olmuyor genellikle umudum oluyor ama umut da bende pek kalmadı maalesef çünkü bir yerden sonra insan maalesef ki her şeyden yoruluyor ve bunalıyor. her şey üst üste geldiği için sabredemiyorum bazen. ama yine de diyorum buraya kadar gelmişim biraz daha bekleyim sabredeyim diyorum kendi kendime.