Neden güzel kalamadık ve nerede o güzel günler? Yoksa sahiden güzel adamlar güzel atlara binip de gittiler mi?
Her şeye ama her şeye rağmen eskiler güzeldi. Yokluk bile güzeldi. Sokak güzeldi, arkadaşlık güzeldi, komşuluk güzeldi, oyuncaklar güzeldi... Kiremitle, çamurla oynanan oyunlar güzeldi... Salçalı ekmek, akşam ezanı okununca girilen mis gibi anne yemeği kokan evler güzeldi.
Eskiye dair her şeyi niye bu kadar çok seviyoruz? Çünkü eskiler güzeldi. Samimiyet vardı, sevgi vardı, değer vardı. Seven sevdiğini üzmez mutlu etmeye çalışırdı. Gönül almayı bilirdi. Şimdi hangisi var? Eskiye dair özlem duyduğunuz şeyler var mı?
Çocukluğumu düşündüğüm zaman bu görseldeki oyunların da harabe evlerinde sobada pişen sıcak ekmeğin de hepsinin tadını doyasıya yaşamış biriyim he o zaman ki kafa yapısıyla bunlar bize lüks mü geliyordu dersek kesinlikle hayır özellikle kışın sadece tek odanın sıcak olması, sobanın tütmesi gibi çok zorlukları da vardı türlü türlü oyuncaklarımız yoktu mesela kendi oyuncağımızı kendimiz yapardık.
Kimi zaman bir odun parçası şaha kalkan bir at görevini üstlenirdi kimi zaman da aynı odun parçası keskin nişancının silahıydı ;))
Kışları mesela ben kendi kızağımı kendim yapardım, sabahtan akşama kadar kayar sırılsıklam olurdum, teknolojiden uzaktık belki ama doyasıya eğlenip gerçekten keyif alarak büyüdük..
Sabah kavga edip, öğlen barışırdık samimiyetle ve paylaşımla yoğrulduk, elime domates ekmek alıp sokağa koştum zamanları hatırlıyorum ya da herkesin evden bir şeyler getirip de bir yeşille oturup ekmeğimizi bölüştüğümüz çocukları...
Her dönemin kendi içinde güzellikler olduğunu düşünüyorum ben yani şu anki dönem çok çok kötü bir dönem değil bu döneminde kendi içinde çok güzel yanları var belki biraz daha insanlar duygularını ifade etmekte güçlük çekiyor belki biraz daha yavan dostluklar edinebiliyorlar fakat bu demek değil ki şu anki günümüz Güzel değil şu dönemde doğmak ister miydin diye sorarsan kesinlikle evet derim..
Tamam çocukluğumuzu doyasıya yaşamayabiliriz, belki eksik kalabiliriz, fakat teknolojik bir dönemin içindeyiz ve şu an kendini geliştirmek isteyen bir çocuğun elinde sınırsız imkan var bizim imkanlarımız inanılmaz kısıtlıydı yani şimdi anlatsam hikaye gibi gelecek ama gerçekten çok zor şartlar altında büyüdü nizim nesil bu açıdan baktığım zaman avantajlara da dezavantajlara da sahip olduğunu düşünüyorum..
2
3 Yorumla
Soran
9 ay
Ne güzel örneklendirdiniz. Tabi ki her nesil kendi çağına uyum sağlıyor sağlamak zorunda kalıyor ister istemez. Anın güzelliklerini görebilmek, yaşayabilmek mesele.
Bir sözüm vardı uzun zaman önce bir yere karalamıştım hayat geçmişe saplanıp vah vah demek için de geleceği odaklı hayalperest bir düzenin dişlisinden biri olmak için de çok çok kısa sadece bulunduğunu anın tadını çıkarmalısın.. En ufak olumsuzlukta geçmişi kurcalamak ne kadar doğru tartışılır... Hayatın en güzel anı şu an elimde bir bardak çay bahçede kuş sesleri var küçük bir kedi şu an tam karşımda yuvarlanıyorum mesela Güneş yakıcı değil ama içi ısıtıyor yani etrafında güzelliklerin farkına varmalı anlatmak istediğim bu
Woody Allanin Pariste bir gece yarısı filmiydi sqnirim her gece geçmişse gidip entelektüel insanların ya da normal insanların geçmişe ait isteklerini görürdü. Ne kadar geriye gitse o cagdakiler dqha eskiyi özlerdi.. Peki insanın bu düşünce yapısı neden.. Gecmisin sıcak kokuları çocuksu masumiyet güven duygusu beklentisiz olmak samimiyet bunlarla mı ilişkili..
Bir arkadaşım yaşadığı anda sıkışmış insan geçmişe özlem duyar demisti haklı mı bilmiyorum.. Ben biraz daha fsrkli düşünüyorum.. Gelişen insanın robotlastigini düşünüyorum.. her şey çok kolay basit olmaya başladı.. Evinde oturup dünyayı bnir ekrandan izleyebilirsin.. İnsanlarla yuzyuze gelmeden saatlerce temas kurabilirsin.. Çaba emek bir güç harcamana gzrek yok.. Teknolojide sevdaya dahil.. Kimlik değiştirip istedigi figürü yaratabilirsin.. Bunların hepsi telefonun tv nin hayatlara gitmesi insanı asıl bağlami o'an "" yasamak"" olgusundan kopardı.. Gelişen insqn formu aslında hayat ile olan yakınlığına mesafe koydu ani yasamak yerine ani bir yerde paylaşmak önemli..
Gelisim dedigimiz şey yaşam standartlarını qrtitrirken.. İçsel yanizliklzr yarattı.. Ben merkezci kendini düşünen her şeyi yaparken bir karşılık bekleyen..
Ben sokaklarda büyüdüm.. Terli terli soğuk su içen koşarak bahçeye gelen yağlı ballı ekmek yapan Hacı annesinin elini öpen.. Agaclara dalıp meyve çalan.. Şu bitikintilerinde zıplayan.. Karda yuvarlanan.. Hayatı ozumseyen..
Hayatı ozumsemeye çalışan her insanın ortak derdi o çağa ait hissetmemek.. Çünkü bu gelişimin bize getirdiği her şey yapay sığ robotik bir hayat.. her şey o kadar hızlı ki kimsenin kimseye vakti yok.. Yasamayada yok.. Yaşıyormuş gibi görünmek yaşamaktan dqhq önemli..
Bu kadar olumsuz şey yazınca aklıma neden se Şairin dediği geliyor...
Bence insanoğlunun nankörlük duygusunun ağır basıyor olmasından mütevellit bazı durumlar. Gelişirken manevî duygularının körermesi de onun tercihi. Eskilerin bıraktığı bu hissiyatı özümsemesi o zamana verdiği değeri gösterir bulunduğu anla ilgili şikayetini değil. Anmak lazım eskileri, unutmamak çünkü kaybettiklerimizle en güzel anılarımız eskilerde kaldı.
Sana katılıyorum.. Hele tercih kısmı kesinlikle doğru.. Ama bizde insanlar kendi tercihlerinin sorumluluğunu bile başkasına çaga zamana güneşin geliş acılarına bile suç bulup kendilerinde bulmazlar... Kendi özelimde geçmişi ozluyormuyim evet biraz gecmise ait şeyler biriktiriyorum zaten.. Ama bir geleceğine sekillendiriyorum.. O geleceği sekillendirirlen farkettim ki.. Geçmişimdeki izleri ona aktarıyorum.. Onunla o masumiyeti görüyorum yaşıyorum.. Soruna bakınca bunu hissettim.. Geçmişi ozluyormiyum evet belki ama kızım sayesinde geçmişimi yaşıyorum zaten.. Geçen köye gittik inek sağdık ağaçtan meyve aşırdık.. Suya ayağımız soktuk birbirimizi ıslattık.. Şu kenarına geldiysen ıslanacak sin derdi babam.. Kendimi bu cümleyi kurarken bu'dum.. Geçmişi özlemektense yaşamai seçmek insanı hayata bağlayan bir doku oluyor.. O yüzden en güzel anılarım geçmişte kalmış gibi gelmiyor bana.. 1 senedir kizimla yim.. Bana çocukluğumu getirdi.. ya da hiç büyümemiş tim bilmiyorum :))
Ben çok şanslı hissediyorum o zamanları yaşadığım için. Geleceğe göre mecburen şekil alıyoruz bu tercih değil.😬 Bazı şeyler değişmiyor ne olursa olsun. İçimizde eski kalabilen o çocuk iyi ki var 😇
Şekil alırken neyi yanına alıp neyi almadığın önemli.. Mesela hayata bakış açısı meselq başkasının yerine dusunebilmek meselq bazı şeylere önem vermek.. Zaman kötü diye bizde kötü olmak zorunda değiliz.. ya da bencil olmak vs vs. Karışık ve derin mevzular.. Gerçekten asıl önemli olan geçmişten getirip içimizde saklayabildigiliz çocuk.. O bize herşeye dayanma azmi veriyor.. Hayatta keyif olmayı sağlıyor :))
Kişilik & Karakter konusunda 11,3b cevap paylaştı.
Bazen eski günlerin daha güzel olduğunu sanıyorum ama aslında güzelliği yaratan bizdik, yaşımızın saflığı, kalbimizin daha çabuk heyecanlanması, küçük şeylerle mutlu olabilmemizdi. Eskiler belki bugünden farklı değildi ama bizdeki bakış açısı başkaydı, hayatı daha çıplak, daha berrak görüyorduk. Zaman geçtikçe ağırlıklarımız arttı, kaygılar çoğaldı, masumiyet azaldı. Belki de özlediğimiz şey o dönemlerin kendisi değil, o dönemdeki biziz. Çünkü insan geçmişi değil, kendi kaybettiği yanlarını hatırladığında içi sızlıyor.
Bu soruya içimdekilerini dökebilmek için geceyi bekledim. Sonunda kendimle baş başayım..
İlk soruya cevap olarak:
Bazen düşünüyorum, eskiler şimdiki zamanda tekrarlansa acaba gerçekten güzel bulur muyduk.. Eskiler eskiden güzeldi belkide.. Bunun sebebini kendime doğru olan şekilde hemen açıklıyorum. Şimdiki dönemde değer nedir bilemiyoruz yani daha çok tartamıyoruz. Tartamadığımız şeyden keyif alamıyoruz sonuç olarak.
Eskiler, eskiden değer bilindiği için güzeldi. Eskiden bizde eskiydik tıpkı o şeyler gibi. Lakin onların şekil alması ile beraber insalıkta şekil aldı. Gelişti gelişiyoruz ve gelişeceğiz. Dünya akıyor, bilim dahada açılıyor, insanların bilinçi daha çok sorgulamaya yatkınlaşıyor.
Bu yüzden, eskiler şimdi olsa bizler onun değerini bilemeyiz. Çocuklar bile şimdiki zamanda çok daha zeki. Şu anlamda zeki diyorum; bizler saklambaç yakalamaca oynardık. Telefonun nasıl açıldığını nasıl arandığını bilmezdik. Lakin şimdiki çocuklar benden daha çok hakimler teknolojiye onları saklambaç veyahut yakalamaca kesmiyor ve tatmin etmiyor.
Diğer sorulara toplu cevap olarakta:
Eskilere özlem duyduğum şey temas. İnsanlarla, çocuklarla daha çok temas halindeydik. El ele tutuşup dönerdik, bakkala giderdik, beraber bisiklet sürerdik, yan yana oturup ekmeğimizi bölüşürdük.. Sanırım hem tensel temas hemde ruhsal temasa özlem duyuyorum.
Bu sitede verdiğim en uzun cevaptı jdkd😀 Dahada uzatmamak adına iyi geceler güzelim, sorunuza eline sağlık 💖🫂
3
2 Yorumla
Soran
9 ay
Zihnine , hissiyatına , eline sağlık canım.🤍 İyi geceler dilerim.🦋🫂
Galiba birçoğumuzun yüreği o "sıcacık" anılarda sıkışıp kalıyor. Eski zamanlarda belki imkânlar kısıtlıydı ama sevginin, samimiyetin üst sınırı yoktu. Sokaktaki oyunlar, anne yemekleri, o dumanı üstünde ekmek kokuları... Hepsi bir sıcaklığın hatırası. Ama güzellikler sadece geçmişte kalmadı, içimizde öyle bir yer var ki, orada hala saklılar. 🙃 O yüzden o samimiyeti şimdiki anlarımıza taşımak bizim elimizde! Kiremitle yapılmış kalpten bir dostluk hâlâ çok kıymetli. ❤️
eskiler güzeldi biz de eskiden güzeldik. arada 70 ler show açıyorum keşke o zamanlarda yaşadaydım diyorum. friends bile teknolojinin ilerleyişini o kadar güzel işlemişti ki ben o ilk sezondaki kıyafetlerine dahi aşık olmuştum. hayat gittikçe monotonlaşıyor ve b*ktanlaşıyor.
1
6 Yorumla
Soran
9 ay
Ben de 90 ları görmüş biri olarak 70 -80 lere özeniyorum.🥲