Nasıl güvenirsiniz?

Birine güvenmek aslında biraz yavaş yavaş kapını açmaya benzer. İlk tanıştığında tüm kapıları açmazsın, sadece küçük bir aralık bırakırsın. O aralıktan gelen şeyler seni rahatlatıyorsa, zamanla daha çok açarsın.
İnsana güven, onun sana nasıl hissettirdiğiyle başlar. Yanındayken huzurlu musun, yoksa sürekli tetikte misin? Küçük şeylerde seni hayal kırıklığına uğratıyor mu, yoksa söylediğini yapıyor mu? Mesela, “yarın ararım” deyip gerçekten arıyorsa, bu küçük bir güven taşını yerine koyar. Birini tanımak ise sadece “iyi anlarını” görmekle olmaz. Onu sinirliyken, üzgünken ya da stresliyken de gördüğünde gerçekten kim olduğunu anlamaya başlarsın. O yüzden tanımak zaman alır. Kimi birkaç ayda kendini belli eder, kimi yıllar içinde.

Ben artık hemen güvenemiyorum…
İnsanları tanımak için zaman değil, davranış lazım.
Kimisi bir ayda kendini belli ediyor, kimisi yıllarca maske takabiliyor.
O yüzden ben güveni sözlere değil, tutarlılığa bakarak veriyorum.
Çünkü gerçek yüzü saklanmaz, er ya da geç ortaya çıkar…