Sinirlenemiyorum?

Ama bu sefer de çok üstüme geliyorlar

Özellikle yengem ve abilerim ailem genel olarak

Benim annem kendince saygıya çok önem veriyor ve bizi de bu şekilde büyütmeye çalışmış. Evin en küçüğü ve tek kız çocuğuyum küçüklüğümden beri hiç bir zaman benden büyüklere haklı ya da haksız hayır dememem gerektiğini öğrendim ve bu hep böyle oldu. Abilerim de bu yüzden her işlerini bana yaptırıp duruyordu ve ben kimseye bir şey diyemiyordum ki hala öyle. Bu şekilde her şeyi olduğu gibi kabullenen biri olmaya başladım ve abilerimden de cidden korkarak büyüdüm. şu an da çevrede kim ne söylerse söylesin hayır diyemiyorum bir tartışma esnasında ağlamaya başlıyorum ama asla cevap veremiyorum, öfkelenmiyorum ve aşağılanmış hissediyorum. Kendime böyle olmam kalbimi kırıyor ama düzeltemiyorum.

Abimin de öfke sorunları var kesinlikle benimkinden daha vahim bir durum

Allah yardımcınız olsun inşallah zor gerçekten

Asla tartışabilen biri değilim biri bir şey dese kendimi açıklamama izin vermediği gibi oturup ağlıyorum ama bu süreçte de hiç öfke hissetmiyorum

Kendimi aniden açıklamaya çalışıyorum. Bir de bende çok fazla yanlış anlaşılma korkusu var o yüzden panik yapıyorum direkt gözlerim falan doluyor zaten. Eğer kendimi açıklayamazsam ağlamaya başlıyorum, genelde ben ağladıkça daha çok üstüme geliyorlar gerçekten de.

Terapi gibi bir düşüncem yok kendimi düzeltmeye çalışıyorum şu anlık. Teşekkür ederim bu arada.