Bilgili olmak mı insana saygı kazandırır, yoksa görgülü olmak mı?

Bilgili olmak da, görgülü olmak da insana değer katar; ancak bir insana saygı kazandıran şey çoğu zaman görgüdür. Çünkü bilgi, insanın ne bildiğini gösterirken; görgü, o bilgiyi nasıl kullandığını, insanlara nasıl davrandığını ve kendini nasıl ifade ettiğini gösterir. Bilgili bir insan, saygı uyandırabilir. Özellikle uzmanlığıyla, birikimiyle ve zekâsıyla. Fakat eğer bu bilgi kibirle, küçümsemeyle veya kaba bir tavırla birleşirse, çevresindekiler onun bilgisine değil, belki sadece mevkisine ya da zorunluluktan duyulan bir resmiyete saygı duyarlar. Gerçek saygı ise kalpten gelir; bu da daha çok kişinin karakteriyle, nezaketiyle, anlayışıyla ve görgüsüyle ilgilidir. Görgülü bir insan, başkalarına saygı göstererek saygı kazanır. Dinlemeyi bilir, haddini bilir, yeri geldiğinde susar, yeri geldiğinde konuşur. Hakkını ararken bile kırmadan, dökmeden yapar bunu. Bu tür insanlar toplum içinde güven verir, sevgi toplar ve gerçek bir itibar kazanır. Görgü, bilginin içini dolduran, onu insanileştiren bir özelliktir. Elbette en ideal olanı, hem bilgili hem de görgülü olmaktır. Ama ikisi arasında bir tercih yapılacaksa, uzun vadede insanların kalbinde yer eden, daha çok görgüdür. Çünkü bilgi öğretilir, ama görgü karakterle yoğrulur.