Duygusal çöküş mü?

Aile çok karışıyor, tabii iyi niyetlerinden de yapıyorlar ancak onlar bir şey demeden yapmıyor. Bana arkadaşıma gidiyorum şarjım az diyor arada yalan olduğunu öğreniyorum. Normal de ki konuşmak istemiyorum zor bir şey değil. Görücü usulü de olsa insan bir merak eder evleneceği kişiyi yok biz aynı ortamda büyüdük ailelerimiz yakın falan. Düğünü erteleyince biraz uzaklaşmaya başladı uzak mesafeliyiz. Telefondan ara sıra konuştuk ama muhabbet sarmıyor artık tartışacak konu açılıyor sadece. Sürekli kararımı sorguluyor ben kendi isteğimle kabul ettim dedim kaç kere, sıkılınca vazgeçmemden korkuyor. Görüşmeye konuşmaya sanki biri zorluyormuş gibi davranıyor bazen. Sürekli bahane arıyor ama evlenmeye gelince evet nikahı kıyalım evlenelim. Hakkımda hiçbir şey merak etmiyor baştaki gibi, çok ilgisiz davranıyor. Her gün napıyorsun nasılsın muhabbeti bunaldım. Konu açınca ilerleme olmuyor. Görücü usulü de olsa insan beraber birşeyler yapar bir senedir hiç görüşmeyi teklif etmez mi insan. Evlenincr olur diyorlar. Ne alaka ben ay bakalım belki evlenince beni ülke ülke gezdirir mi diyiym? Çok baskıya maruz kaldım yok sen okuyorsun çalışıyorsun ev işlerini bilmezsin kilo al şunu yap bunu yap kafam şişti.

Bence herşeyi açıkça konuşmalısın

Pek işe yaramadı. Zaten ailem baskıcı ayrılığı da kabul etmiyorlar kafam karışık.

Konuşmayı dene lütfen

Konuşmayı denemiyor