Bir insanın hakettiğini bulmasından zevk alır mısınız?

3 senelik bir arkadaşım vardı lisedeyken. 2 aydır tanıdığı bir oğlan için bana kazık attı. Bunca zaman beni kullandığını farketmemiştim. Beni yapayalnız bıraktı, dalgasını geçti, sürekli nispet yaptı. Bana iftiralar attı. Fake hesaplardan yazıp yazıp yazı bana zehir etti.

Yazdan sonra berbat bir sene geçireceğimi düşünüyordum. Hani karma derler ya, o kız da oğlandan kazık yemiş. Daha da güzeli ben o dönem bir sürü arkadaş edinirken o bir köşede yapayalnız oturup beni izledi. İçten içe nasıl mutlu oldum anlatamam. Yüzüne asla vurmadım bunları; hiç beter olsun demedim, beddua etmedim. Bunlar doğru değildi çünkü. Onunla hiç konuşmadım bir daha, yüzüne dahi bakmadım. Ama nadiren göz göze geldiğimdeki bakışları içimin yağlarını eritti. Yine de onun adına kötü hissettim. Ama acırsam yine aynısını yapacağına emindim. Öyle de bir anı işte.