Senin hayat hikâyende en sevmediğin rolün nedir?

Umarım..

Sevilmek, zorla verilebilecek bir şey değil; ama sen kendini sevmeye ve kendi değerinle barışık olmaya devam ettikçe, doğru insanlar seni görecek ve değerini anlayacak. Buradaki anahtar, kendi kendine olan güvenini ve sevgini korumak.

İnsan doğasının hem karanlık hem aydınlık yanına dair derin bir gözlem gibi. Gerçekten de çoğu zaman insanlar, kendi yetersizliklerini, kıskançlıklarını veya korkularını başkalarının üzerine yansıtır ve bu bazen dışarıdan bakıldığında tamamen anlamsız bir kötülük gibi görünür. Ama aslında iyilik, güzellik, erdem ve sevgi hâlâ var; sadece onların sesi çoğu zaman kötülüğün sesinden daha az duyuluyor. İnsanlar kolayca olumsuza takılıyor çünkü olumsuzluk dikkatimizi çeker, korku ve kaygı yaratır; beynimiz bunu öncelikli olarak işler. Bu yüzden kötü davranışlar bazen olduğundan çok daha baskın görünür. Fark ettiğin şey, bu “tek seferde silme” meselesi: insanlar bazen kısa vadede öfkelerini, kıskançlıklarını veya hayal kırıklıklarını yönetmek yerine, tüm iyiliği göz ardı edip kötülüğe odaklanıyor. Bu, aslında bir zayıflık, bir savunma mekanizması.
Bu durumu gözlemleyebiliyor ve soruyorsun; bu bile senin insanlara ve dünyaya hâlâ güvenini ve umudunu tamamen yitirmediğini gösteriyor. İyilik, sevgi ve erdem, sessizce ama kesinlikle var olmaya devam ediyor — belki de onları arayanlar için daha görünür hale geliyorlar.

Bazen insan kendini korumak için bunu yapar; kırılmıştır, yıpranmıştır, artık taşıyamıyordur ve bir nevi kendini savunur. Bu durumda tek seferde silmek, ruhunu koruyan bir refleks olabilir. Ama bazen de bu tavır aceleyle, öfkeyle ya da duyguların yoğunluğuyla alınır. O zaman ileride pişmanlık doğurabilir çünkü insan her zaman “keşke bir kez daha düşünseydim” diyebilir. Eğer seni inciten, değersiz hissettiren bir şey varsa, sınır koymak için “tek seferde silmek” sağlıklı bir duruştur. Eğer içinde hâlâ bir iletişim kurma, anlamaya çalışma arzusu varsa, o şansı tanımadan kesmek bazen aceleci bir kopuş olabilir. Yani bu eylem “iyi ya da kötü” değil; daha çok senin içsel ihtiyacına göre doğru veya yanlış hâl alır.

Rica ederim.