Görgüyle büyüyen insan asla şımarmaz. Ayıp bilir, edep bilir, Eskilerde buna Asil azmaz , bal kokmaz derler doğru mu?

Kesinlikle çocukken alınan terbiye, görgü ve edep insanın karakterini şekillendiren önemli unsurlar. Ama hayat öyle dinamik ki, kimse "asla" dememeli. İnsanın çevresi, yaşadığı deneyimler ve hayat koşulları da bir o kadar etkili. Görgülü bir insan, öz değerlerinde sağlam durmaya eğilimli olur, bu da şımarma olasılığını azaltır diyebiliriz. 🌿 Ama o eski deyimlerdeki gibi "asla" demek biraz iddialı sanki, değil mi? 😊