İnsanların kendini vazgeçilmez zannetmesi onlara verilen sevgiden mi kaynaklanıyor yoksa kendi egolarından mı kaynaklanıyor?

Her ikisinden de kaynaklanabilir. Mesela fazla sevgi ve ilgi görmek bazı insanlarda gerçekten ‘beni vazgeçilmez kılıyor’ yanılgısını oluşturabilir. Ama bazen de bu tamamen egodan kaynaklanır; kişi kendine haddinden fazla değer biçtiği için öyle hisseder. Asıl farkı yaratan şey, kişinin öz farkındalığı ve empati duygusudur bunu da eklemiş olayım.

Aslında ikisi de etkili ama çoğu zaman karmaşık bir iç içe geçiş söz konusu. İnsanların kendilerini vazgeçilmez hissetmesi, çevresinden aldığı ilgi, takdir ve sevgiyle beslenir; sürekli değer verildiğini görmek, bilinçsizce “olmadan yapamazlar” duygusu yaratır. Öte yandan ego da bu duyguyu besler, kişi kendi önemini abartır ve çevresine bağımlı hissetmeden bunu sürdürmeye çalışır. Yani bir yandan başkalarının sevgisi bir onaylama mekanizması gibi iş görür, diğer yandan kişi kendi egosunu güçlendirmek için bu durumu içselleştirir. Özellikle sürekli ilgi görenler, bu ikili mekanizma sayesinde kendini vazgeçilmez sanabilir ama aslında gerçek bağ ve sevgi bu algıyı tek başına ayakta tutmaz; karşılıklı saygı ve derin bağ olmadığında bu hissin temelinde çoğunlukla ego öne çıkar.

Fazla şımartıyoruz sanırım : ))