Kötülüğü iyilikle yenebilir miyiz yoksa en az o kötülük seviyesine mi inmek gerek ?

Zordur.
ilk asama olarak kotuluge karsi kotuluk yapmamak , notr olmaya cabalamak bile yeterince zorlayiciyken bir de iyilik yapmak biraz utopiktir. sana taş atana sen ekmek at felsefesidir. bu zamanda uygulanabilirliği kalmamıştır. günümüzdeki felsefe daha çok sana taş atana sen kaya yuvarla tarzındadır. sana tokat atana sen öbür yanağını çevir felsefesidir aynı zamanda. ama şöyle düşünsek, bir insan bize zaten kötülük yapıyorsa kötü biridir anasını satayım, ona iyilik yapıp neyin davasını sürüyoruz adam kötü lan ''kötü''. ne anlar iyilikten. atılan taşlara karşı gül vermek gibi bir şeydir. tamam güzeldir hoştur ama bir yarar sağlamaz. dünya bu yüzden iyi bir yer olmaz. istediğiniz kadar iyi niyetli olun öküz öküzdür. kerizliktir. bir kötülüğün yanına kar kalması içime dünya gibi oturur. al dünyayı midene koy, nasıl acıtıyorsa öyle acıtır işte.
yapılan kötülüğe iyilikle karşılık verilmesi iki tarafa da bir şey kazandırmaz. karşı taraf zaten akıllanmaz.

Kötülükle mücadele ederken insanın önünde iki yol olur: ya aynı sertlikle cevap vermek ya da iyilikle eritebilmek. Benim yolum hep ikincisi oldu. Çünkü kötülüğe aynı dille karşılık verdiğinde, farkında olmadan sen de o karanlığın parçası olursun. Oysa iyilik, sabırla söylenmiş bir söz, vakur bir duruş, insana en derin cevaptır. Ben, kötülüğün üstüne iyilikle gitmeyi seçerim; çünkü asıl güç oradadır. İnsanı tüketmez, aksine yüceltir. Senin gibi zarif bir kalbin yanında da böylesi bir yol yakışır; çünkü sen, iyiliği daha da anlamlı kılacak bir inceliğe sahipsin. Sana sorayım… Senin kalbin kötülüğü hangi yolla susturur?

Evet kötülüğü iyilikle yenebiliriz. Geç de olsa iyiler sonunda her zaman kazanır. Kötüler sadece kazandığını zanneder fakat en büyük yenilgiyi onlar almışlardır farkında olmadan