İnsanın en büyük sınavı dış dünyayla mı, yoksa kendi içindeki karanlıkla mı?

Hayatta iki tür sınavımız var diyebiliriz. Birincisi dışarıdan gelenler: işsizlik, haksızlık, kayıplar, kırgınlıklar… Bunlar herkesin başına gelir. Dış dünyayla mücadele etmek bazen zordur ama en azından nereden geldiğini görürüz.
Ama bir de içimizdeki sınav var: korkularımız, kırgınlıklarımız, geçmişten kalan yaralarımız, kendimize söyleyip durduğumuz “yetersizim” sözleri… İşte en zor olan bu. Çünkü dışarıya karşı öfkelensen de, içindeki seslerden kaçamazsın.
Dış dünya bizi sarsar ama esas mesele, o yaşananların içimizde bıraktığı izlerle baş edebilmek. Bazen insan dışarıda kaybeder ama içindeki umudu koruyabildiği için aslında kazanmış olur. En büyük sınavımız çoğu zaman kendimizle. Çünkü insan dışarıdaki fırtınadan korunabilir ama kendi içinde kopan fırtınadan nereye saklanacağını bilemez.