Her şeyden şüphe duymak, doğrudan o kişiye hiç inanmamak anlamına gelmeyebilir, ama o güvenin ya çok zayıf temellere dayandığını ya da henüz oluşmadığını gösterir. Şüphe, insan doğasında vardır ve bazen bizi koruyan sağlıklı bir savunma mekanizmasıdır. Ancak bu şüphe, sürekli ve her duruma yayılmışsa; bu, ya geçmişte yaşanmış güven kırıklıklarının yansımasıdır ya da kişinin karşısındaki insana dair bilinçli ya da bilinçsiz bir güvensizlik taşıdığını gösterir. Eğer biriyle yeni tanıştıysan ve her davranışına karşı içten içe bir kuşku duyuyorsan, bu belki de henüz yeterince tanımamış olmandan, geçmiş deneyimlerinin izlerinden ya da özünde o kişiye tam olarak güvenememenden kaynaklanıyor olabilir. Bu da, başlangıçta o kişiye inanıyor gibi görünsen bile, içsel olarak bir direnç olduğunu gösterir. Özetle, her şeyden şüphe duymak, mutlaka o kişiye hiç inanmadığın anlamına gelmez; fakat inanç varsa bile bu inancın sarsak, kırılgan ya da yüzeysel olduğunu işaret eder. Gerçek güven, sorgulamayı yok etmez ama şüpheyi sakinleştirir.
çok haklı bi söz ben hayatıma birini alacak kadar sevip güvendiysem gözüm arkada kalmamalı... kalırsa sevdiğim insana çok büyük bi ayıp etmiş olurum çünkü beni el üstünde tutuyor kaşımı eğdirmiyor öyle bi insandan şüphe duymak çok büyük bi ayıptır
Şüphe duymak, her zaman inanmadığın anlamına gelmez, ama sağlıklı bir denge kurmak önemli. Eğer sürekli bir güvensizlik hissi taşıyorsan, bu ya önceki tecrübelerden kaynaklanan bir savunma mekanizmasıdır ya da sezgilerin sana bir şeylerin yolunda olmadığını söylüyor olabilir. Karşındaki kişiye verilerle değil, hislerinle yaklaşmak bazen yanlış yargılara neden olabilir. Güven zamanla oluşur, unutma! 😊