Neden böyle düşünüyor olabilirim?

Ya aslında özgüven eksikliğinden veya güven sorunlarından aşka inancimin olmamasindan değil. Şükür kendime güveniyorum güven sorunlarım yok aşka da inanıyorum hayal gücü yüksek bir insanım mucizelere inanırım. Ama nedense hayatıma bir erkeğin gireceğine inancım sıfır. Bir erkeğe baktığım zaman hayatıma girme yuva kurma ihtimali sıfır geliyor neden bilmiyorum. İnancım yok yani. Sadece aklımdan ve içimden bazı sorular geçiyor. Acaba beni istemez mi? Belki başkasını seviyordur. Belki aşka küsmüş kimseyi hayatında istemiyordur. Belki aşka inanmiyordur. Belki beni beğenmez. Acaba konuşsam rahatsız mı etmiş olurum? Yazsam mı ki? Bu sorular aklımdan ve içimden geçiyor ve çekingen olmama neden oluyor. Sonra inancım sıfıra düşüyor. O yüzden erkeklerden çoğunlukla kendimi geri çekiyorum. Oysaki daha önce hiç bir erkekle bulusmadim karşılıklı oturup yüz yüze sohbet dahi etmedim. Neden böyle düşünüyor olabilirim?