İnsanlar mı daha çok acı verir, yoksa hayallerimizin gerçekleşmemesi mi?

İnsanlardan gelen acı, genelde çok derin olur. Çünkü birine güvenmişsindir, sevmişsindir, değer vermişsindir. Onun yaptığı bir söz, bir davranış seni kırar. Bu yüzden yarası ağırdır; çünkü kalbine dokunur. Hayallerin gerçekleşmemesi ise daha sessiz bir acıdır. İçinde bir ukde gibi kalır. “Keşke olsaydı” dersin ama kimse tam olarak bilmez ne kadar yandığını. Bu acı, daha çok içten içe kemiren bir şeydir. Yani insanlar, kalbini kanatır; hayaller ise ruhunu eksik hissettirir.
Biri seni “yaralı” bırakır, diğeri “tamamlanmamış.”