Yaşanmamış bir anıya yüklediğimiz anlam, gerçekte kalbimizin hangi açlığından doğar?

Sokakta yürürken bir köşede kafeye bakıp durdu. İçeride oturacak, kahvesini yudumlayacak ve bir gün orada karşılaştığı kadının gözlerine bakacakmış gibi hayal etti. Ama o gün hiç yaşanmadı; kadın belki hiç gelmedi, belki o kafe hiçbir zaman o anı taşıyacak bir yer olmadı. Yine de zihninde, o yaşanmamış anıya öyle bir anlam yüklendi ki, kalbinde hâlâ gerçek bir iz bıraktı. Her gün o kafe köşesini geçtiğinde içini sıcak bir özlem sarıyor, gözlerini kapattığında ise hiç yaşanmamış bir gülüşün yankısı çalıyor kulağında. Yaşanmamış bir anı, bazen gerçek bir anıdan daha derin bir yerde yaşamaya başlıyordu; çünkü onu, kendi iç dünyasının en gerçek duygusuyla var etmişti.

Yaşanmamış bir anıya yüklediğimiz anlam, gerçekte kalbimizin hangi açlığından doğar?
Yaşanmamış bir anıya yüklediğimiz anlam, gerçekte kalbimizin hangi açlığından doğar?
Cevapla