Bizi koruyan şey nedir?

İki gündür müsait olmayı bekledim yazabilmek için 🙂

İlk örnek dün akşam yola baktığım hâlde geldi başıma, önümdeki araç fren yapmasaydı 110 km hızla TIR'a çarpacaktım. Beni koruyan neydi, o araç. O aracın trafiğe çıkması, önceden başka şeritteyken benim şeridime gelip önüme geçmesi.

Bunun dışında daha önce bende aniden önüme atlayan bi çocuğa çarpacaktım neredeyse, çocuğu fark etmemi sağlayan şey koşarken ki çığlığı olmuştu örneğin. Çığlık atmasaydı dağınık olan kafamı o an toplayamaz ve refleks gösteremezdim çünkü bazen sadece kitleniyorum.

Veya motorsikletin bana çarptığı gün sürücü yolundan emin olsaydı, hızını kesmeyip dönüşü çok daha hızlı alsaydı yola sürüklenecektim ve en iyi senaryoda hızlı gelen araç fren yapamayıp kolumun üstünden geçecekti.

Bunu ne sağladı bilmiyorum diyemem çünkü şahsen inanıyorum Allah'ın koruduğuna.

İyi kötü bir şeyler yaşıyoruz sürekli. Kimi hayrımıza oluyor kimileri olmuyor. Tecrübeler, hayatta kalma iç güdüsü, öncedem yaptığımız iyiliklerin dönüşü, ibadet, yaratıcıya sığınmak/teslim olmak, hislerimiz ve reflekslerimiz; bize edilen bir dua, kimsenin hakkına girmemek, hani bazen güler yüz gösteriyoruz ya o bile kurtarabilir. İnsanı koruyan kendisi ve yaptıklarıdır, çevresi de hayatı da buna göre şekillenir.

İki gün bekledim de diyeceklerimin çoğu uçtu gitti kafamdan, anca müsaitlik buldum maalesef. Daha erken yazma fırsatım olsaydı...

Bu güzel bir soru... eline sağlık.
Afrikada ya da gazzedeki bir insan olmamamız tamamiylen şans eseri diyemem.. olabilirdik..
ya da bu gün suriye, irak , irandada olabilirdik. Atalarım her ne kadar bu topraklarda göçebe bir şekilde sınırlar çekilmeden önce yaşamış olsalarda. Onlarda son 300 yılda bir yer bulup o yerin içinde göçebe yaşamaya devam etmişler son 200 yılda iste tam yerleşik hayata geçmişler.

Bu göçebe yaşamda daima bir halka çizmişlerdir sebebi kismen hayvancılılık ve baharı kovalamak olsa dahi bu çok garip..
Bu göç süresinde daima kayıpları olmuştur kimisi atlar üzerinde , kimisi cadırlarında boğularak ölmüştür.. bize miras bıraktıkları bir kaç hastalıklıktan ziyade toprağı ve doğayıda sevmektir .. İnsan atalarının sadece bu yönünüde miras almaz hatalarınıda kısmen miras alır...


Bir zaman var kimin tayin ettiği bana göre önemli olsada. Diğer insanlara göre önemli olmayan bir zaman..

Çoğunluğu içgüdü.. Ceylanın ot yerken sürekli tetikte olması.. Bir icgududur en güvenli qnindq bile yapmaya devam eder.. Bizi hayvandq ayrılan özellik aklımız diyoruz.. Deneyimler yaşanılanlar.. Edindiğin tecrübeler tamamen iç güdüsel bir yapıya eklenen meziyetler.. İnsqn bedeni genetik kodu aktarılır tehlikeye karşı bir savunma mekanizması bizle devam eder.. Tecrübeler bunu yükseltir.. Kısaca doğanın yetiştirdiği iyi hayvanlarız :))