Bazen kimsenin beni sevmediğini düsünüyorum ve ölsem daha iyi diyorum size de oluyor mu?

“Keşke hiç doğmasaydım” demen, aslında hayatın sana haksız davrandığını düşündüğün ve acının çok ağır geldiği bir noktada ortaya çıkar. Bu, senin değersiz olduğun anlamına gelmez; tam tersine, insan olmanın bir yanıdır; çünkü sen hissediyorsun, acıyı hissediyorsun, önemsiyorsun. Bu hisler aslında senin insanlığının bir parçası. Fikrin alınmadı, önemsenmedin… bunlar çok üzücü. Ama şunu unutma senin değerini başkalarının takdiri belirlemez. Senin varlığın, senin hislerin ve senin düşüncelerin kendi başına çok değerli. Bazen sadece oturup ağlamak, bu acıyı hissetmek, kendine izin vermek bile iyileşmenin ilk adımıdır. O anlarda yalnız hissetmek çok doğal, ama bil ki sen yalnız değilsin. Duygularını paylaştığın, birinin seni gerçekten dinlediğini hissettiğin an, o yalnızlık biraz hafifler.

Bir şekilde kendimizi kandırarak hayatımıza devam ediyoruz. Tam her şey iyi oldu artık kayıp olan puzzle parçasını tamamladık derken bir bakmışsın önüne imkansızı başarmışsın gibi bir engel çıkıyor. Tıpkı şampiyonluğa son 1 gol kala yüzde 100 lük gol pozisyonundan topu auta atmak gibi... Hayat işte