Çirkin olduğum için hayatımı yaşayamıyorum ve kendimden nefret ediyorum?

Bu satırları sadece beni anlayacak ya da anlamak isteyerek okumak isteyenler okusun lütfen. İnsanlar bana "hayır, çok güzelsin" falan dediklerinde Kendimi iğrenç hissediyorum. Kendimi özellikle de son zamanlarda o kadar çirkin ve kötü hissediyorum ki anlatamam. Ailemin benim gibi çirkin bir kıza sahip olduğu için benden utandıklarını düşünüyorum. Zaten ben de kendimden utanıyorum. Erkek kardeşim bana çok kırıcı şeyler söylüyor. Beni sevdiğini düşünüyorum ama bazen de sevmiyor gibi geliyor. Geçenlerde "arkadaşlarım senin yüzünden benimle dalga geçiyor" dedi. Hiçbir şey diyemedim. Sonra temizlik yaparak kendimi ağlamamak için oyalamaya çalıştım. Ben önceden kendim gibiydim, mutluydum, kendim gibi davranırdım. O kadar hayat dolu bir kızdım ki anlatamam. Hâlâ öyleyim, ama artık kendimden utandığım için insanlara gerçek beni gösteremiyorum. Mesela aynı zamanda ben bir çok şeyde yetenekliyim. Arkadaşlarım sürekli benim yetenekli olduğum şeylerde daha çok gelişmem için kurslara gitmeye ikna etmeye çalışıyor, ama utanıyorum. Mesela sesim çok güzel ve açıkçası en özgüvenli olduğum şeyde bu, onun dışında resim çizme, yüzmek, dans ve şiir gibi şeylerde yetenekliyim. Bizim okulda öğrenciler konser verir mesela. Arkadaşlarım müzik öğretmenine sesini dinlet senide alsınlar der. Ama yapamam. Sadece bu da değil. Artım yaşamak bile istemiyorum. Çirkin olduğum için insan gibi olduğumu hissetmiyorum. Ben hep herkese empati yapmaya ve onları anlamaya çalışan biriyim. Ama bana genelde kötülükler yapılır, verdiğim değeri alamam. Ve bunu çirkinliğime bağlarım. Ailem benimle dışarı çıkmak istiyor ama onları utandıracağımdan korkuyorum. Önceden her yere ben gitmek isterdim, evde durmazdım. Eski beni çok özlüyorum. Dünya'nın en enerjik, mutlu, hayalperest, atılgan, komik ve iyimser insanıyım aslında. Ama işte ne yaparsın. Benim gibi hissedenler var mı? Bunu nasıl aşabilirim?
Çirkin olduğum için hayatımı yaşayamıyorum ve kendimden nefret ediyorum?
Cevapla