Kendini hangi durumlarda kaybedersin?

Kendimi en çok haksızlıklara karşı kaybederim. Bir insanın sessizliği kullanılarak ezildiğini, iyi niyeti suistimal edilerek yıpratıldığını gördüğümde içimde bir öfke kabarır. Hele ki birileri haklı olduğu halde susturuluyorsa, görmezden geliniyorsa, yok sayılıyorsa o an ben de kendimi kontrol edemem. Birine yapılan adaletsizlik, sadece onu değil, izleyen herkesi yaralar aslında. Çünkü haksızlık, sadece susturulanın değil, susan herkesin sorumluluğudur biraz da ve işte o noktada içimdeki sessizlik biter. Dayanamam. Seyirci kalamam. Yanlışın karşısında durmadan, içim rahat etmez. Belki çok şey değişmez ama ben en azından vicdanımı korurum. Kendimi kaybederim çünkü adalet, sadece mahkemelerde değil, günlük hayatta da yerini bulmalı. İnsanların birbirine saygısı, hakkı teslim edebilme erdemi, hayatın temel taşıdır ve o taş yerinden oynadığında, bir şeyler bende de yerinden oynar. İçimdeki o suskunluk yerini direnişe bırakır.