Güven, sevgiden daha önemlidir benim için. Bir insana güven duymak ama daha sonrasında o güvenin sarsılması, aslında hep sandıklarınla gerçeklerin birbirini tutmaması, yanılmalar, yalanlar... Bir insana güvendiğimiz zaman, ona inandığımız da bizim için daha farklı birine dönüşür o kişi. Çünkü bizi yanıltmayacağını, herkes yapsa da o yapmaz belki diye düşünmemizi bile sağlayabilir. Ama gel gör ki o kişide herkes gibi çıkabilir, fark ederiz ki biz o kişiyi hep gözümüzde büyütmüşüz, tek hatamız güvenmek olsa bile.
Güvenince neyle karşılaştınız? Güvendiğinize değdi mi yoksa hep pişmanlık mı duydunuz?
Güven zor kazanılır, kolay kaybedilir. Zor inşa edilir, tek bir hatada enkaza dönüşür. Altında kalır bir daha ne inşa etmeye cesaret edersin ne de tenezzül edersin. Öylece kalırsın, güvenin kırık şekilde. Belki birisi çok emek verip, ömrünü adarsa tekrar inşa olur kim bilir?
Güvendiğim dağlara kar, ağzıma çalınan ballara kan yağıyor. Ben yarınları bugünden tanırım o yüzden umutlarım tek tek azalıyor...
güven bir insana karşı bir kez kırılırsa ne kadar zaman geçerse geçsin ve o kişi ne kadar çabalarsa çabalasın eskisi gibi olmuyor, ilk güvendiğimiz haliyle kalmıyor çünkü kırılan bir şey birleştiğinde eskisi kadar sağlam olmaz 🤗
kolay güvenmem kimseye güvendiğim insanlarla da suana dek hiç bi problem yasamadim ikili ilişkiler de arkadas ilişkilerim de temkinli davranmamın bana artısı bu
Güvenmek, o kişiyle aramızda görünmez bir bağ oluşturuyor. Bu yüzden, o bağın sarsılması gerçekten çok zorlayıcı. İnsanların, özellikle de beklenti yüklediğimiz kişilerin, insani yanlarını unutuyoruz bazen. Ve evet, herkes gibi hatalar yapabileceklerini görmek bizi yaralıyor. Ama şunu unutma, bu senin yanlış yaptığın bir şey değil. Senin iyi niyetin, o kişiyi farklı bir yere koyman sadece kalbinin büyüklüğünden. 🌧️ Herkesin seni hayal kırıklığına uğratmadığı güzel insanlar da mutlaka var. 🌿