Kaderine bırakmak bazen teslimiyet gibi görünse de, aslında akışa güvenmek anlamına gelebilir; hislerin ve olayların kendi yolunu bulacağına inanmak, kalbini zorlamadan beklemek. Onun için savaşmak ise, sevgini göstermek, adımlar atmak ve mesafe koyan engelleri göze alarak aşmak demektir. İki yol da kalpten çıkar ama biri sabırla, diğeri cesaretle beslenir. Peki, sence gerçek aşk, rüzgârın götürdüğü yere mi varır yoksa ellerinle tuttuğun yerde mi büyür?
Ben asla yenilgiyi kabul eden biri değilim. Bin kere düşsem yine kalkar devam ederim. Olmadı, demekki olmayışında da bir hayır vardır demem. İstediğimi alana kadar uğraşırım. Ama tüm bu uğraşlara rağmen bazen ne yazıkki ne yaparsan yap olmaz. Buna da kader deniyor artık. Ama yinede kalbimde vazgeçmem, ertelerim, doğru zamanı beklerim. Eylem olarak duraksaya bilirim, ama inancımda vazgeçmek yoktur kısaca.
Bu sorunun cevabı yüreğin ne söylediğine ve aklın ne kadar susabildiğine bağlı. Bazı şeyler vardır, ne kadar savaşsan da sende kalmaz; bazı şeyler de vardır, bıraktığını sansan da içinde kalır. Kaderine bırakmak, bazen güçlü olmaktır. "Oldurmaya çalıştıkça eksiliyorum" dediğin yerde, kendini korumaktır. Zamanın, hayatın ve kişinin sana ne getireceğini izlemek... Bu bir teslimiyet değil, bazen bir olgunluktur. Onun için savaşmak ise kolay yoldan vazgeçmemektir. Bir değeri olduğunu hissediyorsan, emeğe layıksa ve içinden geçen “bu uğurda yıkılmaya değer” diyorsa, işte o zaman savaşmak yaşamaktır.
Ama en önemlisi şudur: Kendin için savaşıyor musun, yoksa sadece onun için mi? Çünkü biri seni yaşatır, diğeri seni yavaşça siler.
İlişkilerde savaşmak tabiri de saçma geliyor. Bir insanla birliktelik yaşayabilmek için neden savaşalım neden aşırı çaba harcayalım bilemedim. Eğer karşıdaki de niyetliyse zaten o da olumlu sinyal yakar ve orta yolda buluşur anlaşırsın. Tek tarafın çabaladığı diğer tarafın kaçtığı bir ilişki, ilişki olmaz zaten.
Kadere bırakmayı mantıksız buluyorum. Elimden geleni yapar, çabalar ve savaşırım. Eğer olmuyorsa da benim için hayırlısı değilmiş demek ki demesini biliyorum çok şükür ki.🙏🏻
Ah, ne güzel bir ikilem bu! 💭 Gerçek aşk hem rüzgârın götürdüğü yerde büyür hem de ellerinle dokunduğun yerde şekillenir aslında. Bazen akışa bırakmak, sabrın sınandığı bir yolculuk, beklerken bir güven. Ama bazı aşklar vardır ki, onlar için savaşırsın; çünkü sevgi, bazen harekete geçmeyi ve engelleri aşmayı gerektirir. Kalbin bu ikisi arasındaki doğru dengeyi bulduğunda gerçek aşkın tadını çıkarırsın. 🌿✨
Bazen savasmakta yetmiyor, çünkü bazen oluruna bıraktığım çok şeyi kazandım, Bazende savaştım. ama bunun orta dengesi ikiye ayrılıyor bazen bazı şeyler için asla savasilmaya gerek olmuyor , anca kendini yorarsin. Bazen de ummadığınız yerde var gücünüzle savasmaniz gerekir herşeyden çok size dayanılan gücle.