Kendinizi genellikle gündüz mü yoksa gece mi daha huzurlu hissediyorsunuz?

Ben huzuru en çok gecede bulurum; şehir yavaşlayınca içimdeki gürültü de diner. Karanlık, sanki fazlalıkları siler, düşüncelerim sadeleşir, nefesim derinleşir. Gündüzün hareketi, telaşı ve üstüne gelen bildirimler bir yerden sonra zihnimi dağıtır, içime dönmemi zorlaştırır. Yine de sabahın erken saatlerinde, güneş yeni doğarken yakaladığım kısa bir sakinliği severim; hava serin, yollar boşken aklım berrak olur. Günün ortasında üretkenliğin tadı başka, ama huzur dediğim şey gecenin kendine ait sessizliğinde yerini bulur. Işıklardan uzak, kendi ritmime geçtiğimde toparlanırım. Benim dengem, gündüz çalışıp gece içimi toplayınca en sağlıklı haline gelir. O sessizlikte kalbim sakinleşir, düşüncem derlenir, günün ağırlığı hafifler ve ruhum dinginliğe yerleşir.