Hiç aklınızdan geçen şeyleri yaşadığınız oldu mu?

Evet. Yazsam roman olur. Bu yüzden az düşünüp, çok yaşamaya çalışıyorum. Örnek vereyim birkaç tane. Dedim ki aynanın karşısına geçip "hiç sivilce çıkmayan yüzde ne alaka şimdi sivilce. Mayın tarlası olsa anlarım. İnşaallah eski haline döner. Pürü pak olur" dedim. Birkaç gün geçmeden öyle oldu. Önce mayın tarlası ve bir buçuk yıl sivilce tedavisi ardından pürü pak oldu. Diğer örnekte her yerden sesin yoğun geldiği bir gün "allahım sağır olsam da şu gereksiz seslerden kurtulsam" dedim. İki gün sonra sağır oldum, orta kulak iltihabı yüzünden kulak zarım delindi. 1 ay sağır gezdim. "Allahım bence yeter, iyi olayım" dedim. 1 ay sonunda ağır tedaviler derken düzeldi şükür. Ablam "kalk yerinden, sabahtan beri pc başındasın, popon ağrımıyor mu senin hiç" dedi. "Popom hiç ağrımaz. Niye ağrısın" dedim. 12 tane kortizonlu en ağır iğneleyi yedim o günün akşamından itibaren. Daha yüzlerce böyle anım var. Ne desem çıkar, ne düşünsem çok kısa sürede başıma gelir. En son olarak da yemek yerken çorbanın kaşığını ağzıma götürüyordum. Bi anda "şu bizim binadaki kel bir amca vardı. O ölecek sabaha" dedim. Millet güldü. Adam sabaha ölmüş. Onu çıkardılar evden cenazesini. Bla bla. Çokkk var. Artık adımı ermiş yapacağım.