Duygularınızı "iskontolu" mu yaşıyorsunuz?

Yani hak ettiğin kadar hissetmiyor, hissettiğin kadar da göstermiyor musun? Belki de hep “fazla gelirim” diye azaltıyor, “karşılık bulamam” korkusuyla kısmaya çalışıyorsun. Belki de sana öğretilen şu oldu: “Fazla sevme, çok üzülürsün. Fazla bağlanma, yarı yolda kalırsın. Fazla açık olma, kırılırsın.” İşte o yüzden duygularına etiket koymaya başlarsın. Açık açık sevinmezsin. Özlersin ama aramazsın. Kızarsın ama söylemezsin. İçin fırtına ama dışın hep “rahat.” Oysa duygular indirimli yaşanmak için değil, tam haliyle hissedilmek içindir. Ağlamak gerekiyorsa ağlanmalı, sevmek gerekiyorsa doyasıya sevilmeli. Eksik yaşanan hiçbir duygu, seni tam bir insan yapmaz.