Sevgi azalınca saygı da biter mi?

Sevgi azalınca saygı hemen bitmeyebilir, ama suskun bir nehre benzer; zamanla durulur, içine girilmez olur. Saygı, sevginin tohumuysa, sevgi solduğunda saygı da kuruyup dökülür.
Gerçek saygı, sevginin canlı kalmasıyla beslenir; ikisi birbirinden koparsa, aradaki bağ da çözülür.

Sevgi azalınca saygı da bitebilir… ama her zaman değil. Bu, ilişkinin ne kadar derin, olgun ve gerçek temellere dayandığına bağlıdır. Eğer bir ilişkide sevgi sadece tutkudan, alışkanlıktan ya da ihtiyaçtan besleniyorsa; zamanla sevgi azaldığında saygı da onunla birlikte tükenebilir. Çünkü o zaman insanlar birbirine sadece hissettikleri kadar değer verir hale gelir. Bu da duygular solduğunda kırıcı, umursamaz, hatta küçümseyici davranışlara yol açabilir ama ilişki, sadece duygulara değil, aynı zamanda değerlere, insanlığa, birbirinin varlığına duyulan içten saygıya dayanıyorsa… orada sevgi azalsa da saygı kalabilir. Bu da çok kıymetlidir. Çünkü saygı varsa iletişim devam eder, vedalar bile zarif olur, sınırlar korunur, kimse kimseyi harcamaz. Yani evet, sevgi azaldığında saygı bitebilir, ama bitmemesi de mümkündür. Özellikle iki olgun insan, sevmeseler bile birbirlerine zarar vermeden yürüyebilirler. Asıl mesele: sevgi bitince geride nasıl bir "biz" kalıyor?

Sevgi azalınca saygı hemen bitmez, ama yara almaya başlar. Sevgi duygunun ateşi, saygı ise onun ayakta durduğu temel gibidir. Aşkın heyecanı azalsa bile, karşındaki insana sözünde durmak, sınırına dokunmamak, değerini korumak bende değişmez. Ama kırgınlıklar birikir, küçümseyen sözler artar, iyi niyet yerini bencilliğe bırakırsa saygı da sessizce erir. O yüzden benim için asıl bitiren şey sevginin azalması değil, değerin yitirilmesidir. Çünkü sevgi inişli çıkışlıdır, ama saygı gittiğinde geriye sadece alışkanlık ve sessiz bir mesafe kalır.