Utangaçlığımı nasıl yenicem?

Bu his yaş ya da evlilikle otomatik olarak kaybolmaz çünkü utangaçlık çoğu zaman alışkanlık haline gelmiş bir kendini koruma modudur. Yani senin beynin kalabalık ortamı risk gibi algılıyor ve seni güvenli hissettirmek için kasılma, göz kaçırma, konuşmama gibi tepkiler üretiyor. Bunu yenmek ise adım adım ve küçük zorlamalar ile mümkün.
Kalabalığa girdiğinde zihnin beni yargılıyorlar diye otomatik senaryolar üretir. Bunu fark ettiğin zaman ise şunun bilincinde ol bu sadece beyninin eski bir alışkanlığı gerçekte sürekli seni kimse izlemiyor, insanların çoğu kendi derdiyle meşgul. Bu farkındalık kasılmanı azaltır.
Kalabalıkta rahat davranacağım gibi hedefler koymak yerine sadece bir kişiyle 1-2 cümle konuşabilirsin, göz göze geldiğin kişilere gülümse, otururken omuzlarını bilinçli gevşet bu küçük adımlar beynine kalabalık aslında o kadar da tehlikeli değil algısı verir ve bu algıyı yavaş yavaş sana aşılar. Beden duruşunu değiştirmek aslında beynindeki ruh halini de değiştirir omuzlarını dik ve rahat tut, sakin nefes alıp ver, ellerini göğüsüne çapraz şekilde koymak yerine serbest bırak bu hem seni rahatlatır hemde güvende olduğunu hissettirir. Kalabalığa girdiğin zaman hemen ortada olmak zorunda değilsin önce kenarda dur, ortamı gözlemle, kendini rahat hissettiğin zamanda ise sohbete bir iki cümle ekleyerek dahil olabilirsin. Zamanla beynin burada güvendeyim algısı verir.

Bu dudum utangaçlık kadar topluluk içinde fazla görünür olma korkusu ile ilgili. Yani mesele konuşamamak değil orada var olmanın verdiği gerginlik bu yüzden çözüm kendini zorla konuşturmak değil önce beden ve zihinle orada durabilmeye alışmak.