Sevgi nedir: bir ihtiyaç mı, bir seçim mi, yoksa bir teslimiyet mi?

Sevgi kendi özümüzün dışında varolan canlı cansız herhangi bir varlığın varoluşunu kutsamadır. Kendi varlığımızı değerleyen özsevginin birbaşka varlığa yönelmesiyle onun varoluşsal kimliğini değerli kılar. Böylelikle o varlığın yaşamsal olarak hayata tutunması bizlerden aldığı enerjiyle daha da güçlü hale gelir.

Sevgi, eğer özvarlığımızı yeterince kutsayamıyorsak, bunu nasıl yapabileceğini henüz keşfedemeyecek kadar tecrübesiz ya da bunun yitirilmesine sebeb olacak kadar travmatik olaylara maruz kalmış isek bir ihtiyaca dönüşür. İçimizde sevginin yeşermesi ise tercihimize göre başlayamaz. Tercihimizin etkili olduğu tek an, onun zamanla yokedilmesi yönünde aldığımız karardan sonra sevginin yitirilmesine sebeb olunan andadır. Teslimiyet ise sevgiyi dışardan alan kişi ya da varlıkta meydana gelir.

Sevgi yaşamı değerli kılan, onsuz iyi ya da güzel hiçbirşeyin varolamayacağı ve yazıktır insanların çokca değerini bilmeyip önemse (ye) mediği bir fenomendir.