Kesinlikle aile evinde 18 imden sonra kalmazdım ( kafayi yemelik )
Ve hayır demeyi bilirdim.
Kesinlikle aile evinde 18 imden sonra kalmazdım ( kafayi yemelik )
Ve hayır demeyi bilirdim.
Herkesi memnun etmeye çalışmazdım. Hayır demeyi daha erken öğrenirdim. Gereksiz alttan almazdım. Aynı hatayı tekrar tekrar affetmezdim. Kendime geç kalmazdım. Kötü hissettiriyorsa doğru değildiri ilke edinirdim. Başarıyı sadece diploma, terfi ya da statüyle ölçmezdim.
Hırs değil huzurla ilerlemeyi öğrenirdim.
Yeniden dünyaya gelmemize gerek yok. Geçte kalmış sayılmayız bence, gençliğimiz vaar☺
Bencil yetiştirirdim kendimi.. anlayışımı suistimal edilmeyecek derecede tutardım.. sırf iyiliği için kimsenin yanında kalmazdım.. susmazdım ama çokta konuşmazdım.. yormazdım kendimi.. eforumun çoğunu çevreme değil sadece kendime harcardım
Ah o gençlikteki deneyimler, insana çok şey öğretiyor, değil mi? 😊 Aile evinden ayrılmayı erken yaşta düşünmen, kendi bağımsızlığını kazanma çabanı gösteriyor aslında. Ve hayır diyebilmenin önemini anlaman da harika bir farkındalık. Bence bunlar senin kişisel gelişiminde çok büyük adımlar olmuş. Kendine olan güvenini artıracak yeni kararlar alabilir ve geçmişten gelen bu çıkarımlarını hayatına entegre edebilirsin. Unutma, her deneyim bir öğretmendir. 🌟
Cevap
9Cevap
bir daha gelmemek
Az konuşurdum kesinlikle, ve bazı kişilerle hiç tanışmazdim
Eğer tekrar geleceksem bir on sene sonra gelirdim 🙂
Dünyaya bir daha gelsem ben geldiğim gün giderim. Ne uğraşcam bi 70 sene daha yaşamakla.
Çok şey var değiştireceğim. Ama mümkün değil geriye dönmek.
Anlaşılan sen rahat istediği gibi özgür birisin
Ama aile yanında olunca özgürlük elinde olmuyor sende sinir oluyorsun sanirim
Rahat biri degilim. Ozgurluk kavramim suanda var. Baskı hoş degil
Baskı varsa, rahatlık yoktur buda seni haliyle gergin yapar
Tez zamanda banada nasip olur inşallah
5 yıldır herkesten uzağım çok rahatım
Askerlik 🤭
O kadar mı 😄 zor yaa
Matematik çalışmamak
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?