Bir yara ne zaman anıya dönüşür: Acısı bitince mi, anlamı tükenince mi?

Gece çökmüş, odanın köşesinde eski bir fotoğraf duruyordu. Solmuş, kenarları yıpranmış… İçinde kaybolduğu o anların sessiz tanığı. Ellerine aldığında titriyordu; sanki o anlara yeniden dokunuyor, ama ulaşamıyordu.

Zaman geçse de, anılar hiç gitmiyordu. Tam tersine, uzaklaştıkça daha da yaklaşıyordu kalbine. Her an, her gülüş, her sözcük içini hem ısıtıyor hem de derinden yaralıyordu.

O eski günler şimdi bir rüya gibi uzakta, ama özlemi canlı, acısı taze. Gözlerini kapattığında, kaybettiği o zamanlara dönüyor, orada kalmak istiyor ama elleri bomboş, kalbi yaralı.

Bir yara ne zaman anıya dönüşür: Acısı bitince mi, anlamı tükenince mi?
Bir yara ne zaman anıya dönüşür: Acısı bitince mi, anlamı tükenince mi?
Cevapla