Başkaları hakkımda ne düşünür kaygısı taşır mısınız?

İnsan olmak, başkalarının ne düşündüğünü az çok önemsemekle geliyor aslında. Yani tamamen umursamamak pek mümkün değil bence. Çünkü sosyal varlıklar olarak biz, çevremizle bağlantı kurmak, kabul görmek isteriz. Ama önemli olan, bu kaygının hayatımızı ne kadar kontrol ettiğidir. Eğer sürekli “Acaba ne derler?” diye düşünürsen, özgürlüğün kısıtlanır, kendin olmaktan uzaklaşırsın. Bu da hem ruhunu hem enerjini yoruyor. Benim idealim şöyle: Bir parça kaygı doğal, hatta iyidir; çünkü o da seni dengede tutar. Ama o kaygı seni yönetmemeli, seni durdurmamalı. Kendi değerlerin ve hedeflerin varsa, başkalarının ne dediği sadece bir referans olur, engel değil. Yani, tam umursamamak değil, dengede tutmak en sağlıklısı. Hem kendin olursun, hem de çevrenle uyumlu kalırsın.