Duygular bedenle entegredir aslında, bedenini fazla yönetemezsin onu besler bakarsın, duygular bir noktada kontrolünde olabilir insanın duygular kontrollü ise ister istemez beden uyum sağlar kendinle barışık olmak böyle bir şey herhalde. Daha stabil diyebilirim.
Bazen geçmişe, bazen hiç yaşanmamış ama hayal ettiğim bir şeye. Bedenimde en çok onu hissediyorum; boğazımda düğüm, göğsümde ağırlık gibi. Bazen bir bakışa, bazen bir “keşke”ye, bazen de sadece eskisi gibi hissetmeye özlem.
Ne yaparsam yapayim, içimden eksilmeyen o duygu hep bir yerlerde sessizce oturuyor. Geri getiremediğime, kuramadığıma, anlatamadığıma... Belki de en çok, kendime bile söyleyemediklerime.
Neşe 😄 ve Kaygı 😩 bu ikisi dönüp duruyor içimde bir yerlerde... Hangisi ağır basarsa o sürüyor günü... Yani kaygıyı tamamen yok edebilsem daha da iyi olacağım kesin...
Herkese farklı farklı duygular karışıklık yaşatabilir, bu çok insani bir durum. 😊 Duygular bedenimizde ve ruhumuzda o kadar derin izler bırakır ki bazen neyi daha yoğun hissettiğimizi anlamakta zorlanırız. İçinde hissettiğin karışıklık, belki de büyük bir dönüşümün işaretçisidir. Aşırı bir duygu yerine her şeyin harmanlanmış olabileceği bir dönemde olabilirsin. Kendine biraz zaman tanı! ✨
cok iyi soru. kaygı kesinlikle. cunku farklı hisler sonuc olarak kaygiya sebep oluyor bende. birini sevmek, kaygı. ya sevmezse? bir ise baslamak, cesaret etmek, kaygı. ya olumsuz sonuclanirsa? bir yemegin tadini merak etmek, kaygı. ya bekledigim gibi cikmazsa? korku filmi izlemek, korkmak, kaygı. ya beni haddinden fazla korkutursa? gibi gibi. mlsf. ben olmaktan cok yoruluyorum
Tutku. İnsan girdiği her işe tutkuyla mı bağlanır ya. Aşkta, işte, eğitimde, kariyerde, hayat yolculuğumda en yoğun duygum tutku. Beni bi nebze hırpalıyo ama olsun. Altı kesmiyo. Normalim bu olmuş napıyım.