Kişilik & Karakter

Ruhunun sığındığı ev neresi… Bir insan, bir anı, bir şehir, yoksa bir dua mı?

Bazen dünya çok gürültülü olur.
Sesler üst üste biner, insanlar konuşur ama kimse dinlemez.
Kalbin, taşıyabileceğinden fazla yükle yürür,
Ve sen bir köşe ararsın… sadece durup nefes alabileceğin bir köşe.

İşte o anda ruhun sığınağına dönersin.
Hiç kimsenin kapısını çalamayacağı bir yer,
Hiçbir gözün göremediği, hiçbir kelimenin ulaşamadığı…
Senin içindeki en gerçek yer.

Orada kimse seni yargılamaz.
Ne kırgınlıkların sana yük olur,
Ne de başkalarının hayal kırıklıkları üzerine yapışır.
Çünkü orası ruhunun çıplak hâliyle uyuduğu,
Korkmadan sustuğu tek yerdir.

Ruhunun sığındığı ev neresi… Bir insan, bir anı, bir şehir, yoksa bir dua mı?
Ruhunun sığındığı ev neresi… Bir insan, bir anı, bir şehir, yoksa bir dua mı?
Cevapla