Bir karar verirken kalbin mi yoksa mantığın mı daha ağır basar?

Doğru karar vermek seçeneği ikiye düşürmek demek burada sans faktörü önemli dogru kararı etkileyen şey insansa insan davranışları kestirilemez bu noktada bir insan seçmek hatadır

Bir karar verirken çoğu zaman kalbim öne atılır önce, sessizce fısıldar ne yapmam gerektiğini. Ama hemen arkasından mantığım gelir, elinde hesaplı cümlelerle, korkularla, ihtimallerle. Kalbim hayal kurarken, mantığım hep bir şeyleri eksiltir. Ama itiraf etmeliyim ki, en çok canımı yakan kararlar mantığımla verdiklerim oldu. Kalbimi susturduğum her an, içimde bir şeyler eksildi. Belki daha güvenli, daha sağlam adımlar attım ama hiçbirinde kendimi tam bulamadım. O yüzden zamanla öğrendim, kalbimi yok sayarsam ben de eksik kalırım. Artık kararlarımı verirken kalbimi susturmuyorum, sadece ona mantığımın da eşlik etmesini sağlıyorum. Çünkü bir adımda hem his hem akıl yoksa o yol ya fazla kısa olur ya da hiç varmaz.