Hayatta aldığınız en aptalca kararı şimdi düzeltme imkânınız var mı yoksa o kararın bedelini mi yaşıyorsunuz?

Hayatta aldığım en aptalca kararın izini hâlâ taşıyorum. Zaman zaman keşke demekten kendimi alamıyorum ama o kararı o anki hâlimle verdim, eksik yönlerimle, kırık taraflarımla… Şimdi dönüp baktığımda düzeltmek istesem de bazı şeyler geri alınmıyor, sadece kabulleniliyor. Bedelini yaşıyorum belki ama o bedel bana büyümeyi, güçlenmeyi, daha dikkatli sevmeyi öğretti. Keşkeler içimi acıtsa da, bazen en çok yanlışlar yoğuruyor insanı. Şimdi o kararı değiştirme imkânım yok, ama onunla yaşamayı öğrendim. Ve artık her adımımı o pişmanlığın sessizliğinden süzülen bir farkındalıkla atıyorum.