Yaş aldıkça hangi huyun ya da karakterin değişti?

Yaş aldıkça en çok, her şeyin peşinden koşma huyum değişti. Eskiden kaybetmekten korkar, her şey yerli yerinde dursun isterdim. Ama zamanla anladım ki gitmek isteyen gider, kalması gereken kalır. Artık susmayı seçiyorum, kendimi anlatma çabasına girmiyorum. Eskiden olur da kırılır diye içimi anlatırken, şimdi olur da anlarsın diye susuyorum. Sabırsızlığım dinginliğe, öfkem sessizliğe dönüştü. Kimseyi değiştirmeye çalışmıyorum, çünkü değişmenin en güçlü hâli insanın kendinde başlıyor. Ve en güzeli de şu oldu; artık sevdiklerimi yüksek sesle değil, sessizce ama derinden yaşıyorum. Çünkü gerçek olan şey, zaten kendini gösteriyor.