Siz böyle bir durumda olsanız ne yapardınız?

Öncelikle ben eğer böyle bir şey yaşamış olsaydım kendime yakın gördüğüm dostlarıma bunu anlatırdım fakat eğer sen çekiniyorsan anlatmaya bu durumda eğer ben olsaydım, önce kendime “Bu hisler neden var, neye korkuyorum?” diye sorardım. Heyecan güzel ama korku da bazen bizi korur, iç sesimizi dinlemek önemli. Tanıma sürecine girmek biraz riskli gibi gelebilir ama unutma, kimse mükemmel değil ve karşındakini tam olarak tanımadan yargılamak da haksızlık olur. Kendine zaman tanır, acele etmeden, küçük adımlarla ilerlemeyi tercih ederdim.