İnsanların derdine deva bir insan mısınız, anlayışsızlığı ile bilinip uzak durulan mı?

Ben insanların derdine deva olmaya çalışanlardanım, çünkü birinin yükünü hafifletmek bazen kendi yükünü unutturur insana. Sessizce dinlemeyi, yargılamadan yanında durmayı öğrendim. Herkesin anlatmadığı ama içinde taşıdığı bir hikâyesi olduğunu bilirim. Biri konuşurken kelimelerinden çok sessizliğine kulak veririm. Belki her yaraya merhem olamam ama kimseyi yalnız hissettirmemeye çalışırım. Uzak durulan değil, tam tersine yaklaşınca huzur bulunan biri olmak istedim hep. Çünkü hayat zaten yeterince ağırken, birinin yanında olmak lüks değil, ihtiyaçtır. Ve ben bu hayatta en çok, anlayışın bir insanı ne kadar iyileştirebildiğine inandım.