Kapalıyım ama açılmayı düşünüyorum bir yandan da vicdan azabı çekiyorum ama böyle yaşayamıyorumda napıcam ben?

Herkese açık bir platformda soru soruyorsun. Senin inandığın inanç bu. Uzaktan bakan birisi olarak senin zaten Müslümanlığa dair pek bir şeyin kalmamış gibi. Dindar olsam umurumda olurdu. Sen bilirsin ama uzaktan bakan birisi olarak bu Soran kişinin Müslümanlıkla görünür tek bağı kafasında zoraki bağladığı örtü, onu da çıkarsın rahatlasın diyorum.

Tanrı seni izliyorsa ya da Muhammet seni bir yerlerden izliyorsa çok da kendilerinden görmüyor olabilirler. Yine de sen bilirsin.

İnançlı biri olduğumu söylediğimi hatırlamıyorum. Birinin sana "Tanrı seni affeder, kalbin temiz" falan demesini bekliyorsun. Deseklenmek istiyorsun. Ben de gerçekçi taraftayım. Niye rahatsız oluyorsun ki?
Bir Hıristiyan ben Pazar günleri kiliseye gitmek istemiyorum falan dese ona da sen bence Ateist olduğunu söyle rahatla derdim. Niye kastınız ki bu kadar. İnanmıyorsunuz... Bunu kabul edin.

Düşünsenize Tanrı diye bir şeye inanıyorsunuz. O size bu dünyanın geçici olduğunu ama merak etmemenizi öte dünyada size sonsuza kadar cennet vereceğini söylüyor. Ama eğer inandığınız gibi yaşamazsanız ya da inanmazsanız sonsuza kadar ateşler içinde kalacağınısı öylüyor. Aslında iki keskin seçenek. İnanmak tanrı karşındaymış gibi davranmaktır bana göre. İslam'ın tanrısı da her şeyi her yerde gözetlediğini falan söylüyor. Düşünsene tanrın seni izliyor ve sen onun seni izlemesini gördiğün halde başını açıyorsun. Açmazsın... Açamazsın. ibadetlerini de bırakmazsın.

Sadece g*tü kurtarmak için inandım diyorsunuz. Bir Ateist en azından inanmadığını söylüyor. Bence kendinize bunu itiraf etmelisiniz. Mesela Muhammet benim yanımda olsaydı ve ya Muhammet ey Muhammet başımı açacağım çünkü kendimi böyle beğenmiyorum der miydiniz?

Aslında ona da inanmıyorsunuz. İtiraf edin rahatlayın. Sinir bozucu biriyim evet. Ama gerçekler böyledir.