İnsanlar neden nankör?

Neden? Gerçekten neden?

Birini çok seviyorum, ona değer veriyorum, her hatasında affediyorum, ne zaman geri gelse kabul ediyorum… Ama sonunda yine giden o oluyor.

Ve yine üzülen ben.


Onun hayatına ilk ben girdim. O kız sonradan geldi. Ama en çok seven ben oldum, en çok değer veren de.. Yine de unutamadığı kişi o oldu. Ne yaparsam yapayım, tercih edilen hep o oldu.


İnsan sevilmediği, ama çok sevdiği bir yerde mutlu olabilir mi? Sanırım olamaz. O tam bir nankördü.

Ve bu hikâyenin “The other woman”ı ben oldum.

Ama aslında… ben değildim. The other woman olan oydu.

Ve sanırım…

Onu hayatımdan çıkarmak, verdiğim en güzel karardı.

İnsanlar neden nankör?
Cevapla