Bir çok şeye sahipken, aslında hiçbir şeye sahip olmadığınızı düşündüğünüz oluyor mu?

Evet, tam da her şey yerli yerindeyken içimde garip bir eksiklik dolaşıyor bazen… elimde olanlara bakıyorum, şükrediyorum ama içimden bir şey eksik kalıyor gibi. Kalabalıklar içinde yalnız, gülüşlerin ortasında yorgun, her şey varken hiçbir şey hissetmeden geçen anlar oluyor. Sahip olduklarım var evet ama ruhum bazen bir boşluğun içinde dönüp duruyor. Çünkü insan sadece eşyaya, başarıya, kalabalığa değil… anlaşılmaya, sevilmeye, bir çift samimi göze ihtiyaç duyuyor. O olmayınca, eldeki her şey sadece sessiz bir ağırlık gibi duruyor. İşte o zaman anlıyorum, bazı şeyler sahip olmakla değil, tamamlanmakla değerli.