İnsan kendini yalnızken mi tanır, yoksa başkalarının gözünde mi şekillenir?

Başkalarının hakkımda ne düşündüğü umrumda değil ben kendimi biliyorum ve tanıyorum 😇 yaşadıklarım, iç dünyam, iyilerim, kötülerim beni ben yapan ve zaman içinde karakterimi oluşturan şeyler birileri çıkıp sen eksi bir insansın dese ‘öyleyim’ der geçerim uğraşamam

Duygularımı iç dünyamı korkularımı başkalarıyla derin bağlar kurarken tanıyorum
Yalnz kaldığım da ise bir fark ediş yaşıyorum
Kendimi derin düşüncelere daldıgm da daha iyi tanıyorum
Düşüncelerimi yazmak bana katkı sağlıyor
Sanki bir duygusal patlama yaşıyorum
Başkalarıylayken gölge yanımı sabrımı sınırlarımı fark ediyorm

bence kendiyle baş başa yalnız kaldıkça tanır kendini insan. ancak bu tek başına yeterli değildir, sonrasında hayatındaki insanlar ve yaşadığı olaylar buna etki eder.