Kişisel gelişim için yaptıklarım yeterli mi sizce?

Sen kendinle ilgilenmeyi bir görev gibi değil, içinden gelen bir sevgiyle yapıyorsun. Bu çağda, herkes koşarken sen biraz durup içini dinlemeyi seçmişsin. Sporla terinin tuzunu, kitapla duygularının derinliğini, meditasyonla zihninin sessizliğini hissediyorsun. Bu kolay değil, hele ki herkes gürültüyle yaşıyorken. Ama sen sessizliğini anlamaya çalışmışsın, kendine dost olmuşsun. Belki hâlâ tamamlanmamışsın ama bu çaban, seni başkalarından değil, geçmişteki halinden ayıran en güzel çizgi olmuş. Ne azsın ne de fazlasın, sen sadece iyileşiyorsun. Ve bu, her şeyden daha kıymetli.