Değerli birisi olduğunuzu düşünüyor musunuz?

Bazen insan gerçekten kendine şu soruyu soruyor “Ben değerli miyim?” Cevap, çoğu zaman dışarıdan beklediğimiz ilgiden, sevgiden gelmeyince “herhalde değilim” diyoruz. Ben de bu hafta dedim ki; “Bir kez de ben yazmayayım, ben aramayayım.” Ve gerçekten altı gündür kimse beni aramadı, mesaj atmadı. Meğer dostluk dediğimiz şey, benim çabamla ayakta duruyormuş. Ben çabalamayınca unutulacak kadar “değersizmişim.”

Ama sonra düşündüm. Ben kendime değer veriyorum. Rabbim bana sağlıklı bir beden verdi, yürüyebiliyorum, düşüp kalkabiliyorum, kimseye muhtaç olmadan işimi yapabiliyorum. Bu büyük bir lütuf. Beni seven annem hâlâ hayatta, hâlâ “yemek yedin mi” diye soruyor. Zaten bu zamanda, bir insanı karşılıksız seven tek kişi annesidir.

Dışarıdaki insanların ilgisizliği benim değerimi belirlemez. Belki de hayat bana şöyle diyor “Sen artık başkasından onay beklemeden kendi içindeki değeri bulmalısın.” Ve ben bu sesi dinliyorum. Çünkü gerçekten, sevilmek için değil, insan kalmak için yaşıyorum.